Getuigen Verhalen, Het vergeten bombardement (Rotterdam 31 maart 1943), interview 08

De wijk stond in brand en het vuur kon volgens de heer Wolters niet geblust worden wegens gesloten welputten. Het gezin werd opgesplitst, de kinderen werden meegenomen door het buurmeisje en ondergebracht in een oude school. Zijn ouders gingen tijdelijk in een gebouw van de bank wonen.

Later woonde het gezin in een tijdelijke woning, boven een kleermaker die pro-Duits was. Toen later de zogenoemde ‘Bellebom’ de Bellevoysstraat trof, zat hij op school en zag de bommenregen vallen op de stad. Meneer Wolters was aanwezig bij de herdenkingen en bij de onthulling van het monument.