Getuigen Verhalen, Kamp Amersfoort, interview 006

In de oorlog ging dat niet meer en daarom ging hij Joden helpen op hun vlucht naar Zwitserland. Ook de geïnterviewde ging mee met de trein naar Eijsden. Bij de grens met België was een huis waarheen ze de vluchters brachten.

De voorkant van het huis stond in Nederland en als de vluchters door het huis liepen, waren ze de grens over. Eind mei 1942 arriveerde geïnterviewde weer met de trein in Amsterdam. Hij werd gevolgd op het perron en buiten het station gearresteerd.

Eerst werd hij met geweld verhoord op de politiepost bij het station, vervolgens overgebracht naar de (Nieuwe) Doelenstraat, waar de Hollandse Gestapo zat. Daarna werd hij naar het Hoofdbureau van Politie op de Elandsgracht gebracht, vervolgens naar de Euterpestraat, Willy Lages, daarna Huis van Bewaring Amstelveenseweg. Ten slotte ging hij met ca. 120 man op transport naar Amersfoort.

In dit transport waren veel Joden. In Kamp In Amersfoort trof hij ook weer zijn vader. In Amersfoort was treiteren een hoofddoel, hij kwam in het stenen commando, waarin hij gezien heeft dat de Amsterdamse wethouder Monne de Miranda werd vermoord.

Na enkele weken of maanden, dat weet hij niet meer precies, "want je had geen benul van tijd", werd hij op transport gesteld met ca. 120 man naar Sachsenhausen in Oranienburg. Over dit kamp vertelt hij uitgebreid. Zowel de vader van geïnterviewde als geïnterviewde zelf worden als timmerman tewerkgesteld in Berlijn en overgebracht naar kamp Listervelde.

Op een gegeven moment werd hij vrijgelaten en moest hij zich in Amsterdam melden voor de Arbeitseinsatz. Geïnterviewde is toen ondergedoken en heeft het uitgehouden tot de bevrijding. Zijn vader was eind 1943 ook weer teruggekeerd in Amsterdam, ze hebben samen nooit meer over die tijd gesproken.