Getuigen Verhalen, Kamp Amersfoort, interview 082

Ontvangst een ontluistering: naakt uitkleden, kaal geknipt, onder schoppen en slaan voddige kleding bijeen graaien. Leert al gauw niet op te vallen en Rozentuin en Kotälla te vermijden. Maakt het strafappèl van 1 januari '45 mee.

Later in de maand samen met broer op transport naar Oberndorf an der Ebene, 10 dagen in een wagon, winter, zonder verzorging. Verblijf in een barak en werk op het rangeerterrein. Steelt uit treinwagons, ontsnapt aan arrestatie.

Oorlogseinde in Russen (Sankt Pölten). Uit angst voor de Russen zonder papieren alleen op weg naar de Amerikanen. Wordt bij demarcatielijn (Amstetten) niet doorgelaten.

Trekt naar Wenen, kan na een tijd via Nederlandse instantie naar Salzburg, en met trein naar Maastricht. Komt in september '45 weer thuis. Gaat na drie dagen weer naar kantoor.

Er wordt na de oorlog nauwelijks over de oorlogstijd gepraat. Hij heeft veel ellende gezien, dat heeft hem in zijn leven fatsoenlijk en op het rechte pad gehouden.